Akwarela, jedwab, malarstwo sztalugowe - pracownia autorska NIBYBIEL

Tyle płatków, zachodzących na siebie, skupionych, jedne z wywiniętym brzegiem inne wystrzępione, krągłości i krawędzie. A do tego tak minimalne różnice odcieni, że ukazać tą skomplikowaną, różaną konstrukcję można jedynie delikatnym cieniem i rozświetleniem, ciemniejszą i nieco jaśniejszą barwą.

Uznałam swego czasu, że to za trudne, że może kiedyś ...

Do tego moja niechęć do szkicowania, do precyzji, do zabawy w detal ... i pewnego razu (być może z powodu śniegu za oknem lub nadmiaru namalowanych już maków) "namaskowałam" sobie własnie coś-jakby róże.

Nie szukałam zdjęcia, nie planowałam, zdałam się na pamieć i na intuicję.

Przecież tyle się człowiek w życiu tych róż naoglądał, że coś z tego powinno było mu pozostać, gdzieś tam ...

W dodatku przy kompletnym braku wiary w to, że mi taka akwarela wyjdzie wszelkie szkice byłyby dodatkową stratą czasu.

Coś wyszło, potem jeszcze jedne i kolejne. Moje "różane ogrody" - moje, bo nie całkiem tak wyglądają róże, ale właśnie to mi wystarczyło i sprawiło, że przestałam się bać malowania róż.

Mam dobry humor i pełno zapału, bo to jest tak jakbym wyjechała do kraju, w którym jeszcze nie byłam. Tyle możliwości, wszelkie kompozycje i zestawienia kolorów - róże dzikie, ogrodowe, pnące, herbaciane, z rosą na płatkach i otulone mgłą ...

I przecież jest nadzieja, że z czasem będzie więcej prawdziwych róż w moich "różach" :)