Już prawie wiosna, zaczęłam więc przesadzać moje akwarelowe, letnie ogrody na jedwabne chusty. Niech zejdą ze ścian, wyjdą z dusznych pokoi i rozkwitną w słońcu.

Niech idą na spacer, przejdą się ulicą, odbiją kolorowo w wystawowej szybie. Niech dotknie ich wiatr, nadmucha jak żagle i niech sobie tak płyną w otwartej przestrzeni.

Zasmakowałam jedwabiu i przez dwa dni nie miałam ochoty malować akwarelą. Coś tam spróbowałam ale nie było dość miękko, kolor nie rozpływał się tak pięknie.